mateusz lewita mistrz i małgorzata
2018-03-26 [pon] Teatr Miejski w Gdyni ambitnie pokusił się o wystawienie na scenie „Mistrza i Małgorzaty” – znakomitej wielowątkowej powieści rosyjskiego pisarza Michaiła Bułhakowa. Powieści tajemniczej, magicznej, pięknej i śmiesznej zarazem, pisanej bez nadziei na publikację, niegdyś mocno cenzurowanej.
Okażcie wyrozumiałość postronnemu Czytelnikowi, którego chcę najpierw wprowadzić w sceniczny świat Mistrza i Małgorzaty, bo choć jak wiemy, książkę każdy czytał, w spektaklu Waldemara Raźniaka można się nieco pogubić. Tak więc „za mną, czytelniku!”. Pomysł Raźniaka na adaptację słynnej powieści Bułhakowa wyrasta w
W pewnym momencie do Małgorzaty przyłączyła się jej służąca Natasza, lecąca na Mikołaju Iwanowiczu, który pod wpływem kremu Asasella zamienił się w wieprza. Obie kobiety dotarły za miasto, gdzie czekał na nie Asasello w pięknym kabriolecie. Asasello i Małgorzata polecieli samochodem na Sadową. 22. Przy świecach.
Piłat dowiaduje się od Afraniusza o śmierci Judy oraz o tym, iż ciało Jeszui zabrał Mateusz Lewita. Ten wkrótce do niego przybywa i oświadcza, że zamierza zabić zdrajcę Ha - Nocri, dowiaduje się jednak, iż został uprzedzony. Mateusz odrzuca propozycję pracy w bibliotece, którą oferuje mu Piłat, prosi tylko o kawałek pergaminu
Realizuje się jako obserwatorka i dziennikarka sztuk teatralnych. Mistrz i Małgorzata we wrocławskim Capitolu [ recenzja ]. Ukochany Mistrz, jego niechciane dzieło, poszukiwana miłość, dom wariatów i krążąca postać Małgorzaty, która wierzyła do końca w swego Mistrza. Czyli wielowątkowość powieści na deskach teatru muzycznego
nonton film comic 8 casino kings part 1 full movie. Mistrz i Małgorzata Tytuł oryginalny:Master i Margarita Autor:Michał Bułhakow (1891-1940) ... Tłumaczenie:Irena Lewandowska (1931-2018) Witold Dąbrowski (1933-1978) ... Wyd. w latach:1969 - 20017 Autotagi:drukksiążkipowieści Więcej informacji... (69 głosów) Bohaterowie tytułowi Mistrz - około trzydziestoośmioletni mężczyzna, ciemnowłosy, zadbany, uwagę zwracają jego przerażone oczy. Poznajemy go, kiedy poddawany jest leczeniu w klinice psychiatrycznej, gdzie odbywa rozmowy z Iwanem Bezdomnym. Mistrz także nie ma domu w rzeczywistym znaczeniu tego słowa. Mówi: „nie mogę stąd uciec dlatego, że nie mam dokąd uciekać”, „nie mam już nazwiska”. REKLAMA Przeszłość Mistrza: Jako historyk pracował w muzeum, zajmował się także przekładami. Ma za sobą całkowicie nieudane małżeństwo „z Manią... nie, z Warią... taka sukienka w paski, muzeum”. Mistrz od kiedy wygrał sto tysięcy rubli, wiódł życie samotnego, pochłoniętego pracą pisarza. Jego książka była poświęcona Poncjuszowi Piłatowi. Miłość w życiu Mistrza: Uczucia do kobiet nie miały w życiu bohatera znaczenia do chwili, kiedy spotkał Małgorzatę: „Popatrzyła na mnie zdziwiona i ja nagle i najzupełniej nieoczekiwanie zrozumiałem, że przez cale życie kochałem tę właśnie kobietę!”. Kochankowie są parą idealną, doskonale się rozumieją, nawzajem dopełniają. Mistrz odczuwa bezgraniczne uwielbienie Małgorzaty. Czuje się przy niej dobrze, bezpiecznie, może bez przeszkód poświęcić się pracy nad książką, której pierwszą zachwyconą czytelniczką jest jego Podstawową zaletą dzieła Mistrza jest zawarta w nim głęboka prawda. Za tę prawdę artysta zostaje wyśmiany, oczerniony, uwięziony. Jest samotny, cierpi. Jego postać ma wiele cech Jeszui Ha-Nocri (bohatera powieści o Poncjuszu Piłacie). Różnią się od siebie siłą woli, umiejętnością poświęcenia siebie prawdzie. Mistrz zapiera się samego siebie, niszczy swoje dzieło. Rodowód literacki Mistrza: Interpretatorzy powieści opisują postać Mistrza jako współczesną wersję wędrownego filozofa-męczennika (Andrzej Drawicz). Ma wiele cech Jeszui - przede wszystkim chęć odnajdywania i odkrywania prawdy. Postać ta jest również spokrewniona z Faustem wykreowanym przez Goethego. Jest badaczem, poszukiwaczem mechanizmów rządzących światem. Mistrz łatwo jednak ulega swym prześladowcom. Poddaje się, jest słaby i bezbronny. To nie on, ale Małgorzata paktuje z diabłem i walczy o ocalenie Mistrza i ich wielkiej miłości. Zakończenie - wieczny spokój: Dzięki Małgorzacie Mistrz osiąga wolność. Jest ona zarazem zakończeniem jego powieści. Mistrz ofiarowuje wolność Piłatowi i wraz z Małgorzatą odchodzi w wieczny ład i harmonię. Będzie mógł realizować swoje pragnienia zgodnie z własną, wolną wolą. Prawda, wolność i szczęście stają się w ten sposób w życiu Mistrza doskonale zespoloną całością. Małgorzata - ukochana Mistrza, piękna i mądra - ideał kobiety. Ma w sobie coś nieziemskiego, diabolicznego. W jej oczach jarzą się „niepojęte ogniki”. Bułhakow nazywa ją „leciutko zezującą wiedźmą”. Zresztą Małgorzata odegra w powieści rolę nie tylko wiedźmy, ale i gospodyni balu wydawanego corocznie przez szatana, uroczystości zwanej „balem wiosennej pełni księżyca” lub też „balem stu królów”. Przeszłość Małgorzaty: Była żoną wybitnego specjalisty, naukowca, człowieka młodego, przystojnego, bardzo zakochanego w żonie, a do tego bogatego, który spełniał wszystkie jej zachcianki. Bułhakow przedstawia życie Małgorzaty jako szczyt marzeń każdej przeciętnej kobiety (przystojny, kochający mąż, majątek, piękny dom, swobodny tryb życia). Ale Małgorzata to kobieta nieprzeciętna. Jest nieszczęśliwa, ponieważ nie kocha. Pragnie kochać szczególnego, przeznaczonego jej, jedynego w całym wszechświecie mężczyznę. Okazuje się nim być Mistrz. Miłość w życiu Małgorzaty: Rozdział pt. Małgorzata rozpoczynają zdania, które zawierają doskonale zwięzłą charakterystykę uczucia bohaterki: „Za mną, czytelniku! Któż to ci powiedział, że nie ma już na świecie prawdziwej, wiernej, wiecznej miłości?”. Małgorzata jest nie tylko kochanką, żoną, opiekunką, ale także wielbicielką artystycznego talentu Mistrza. Rozumie i głęboko odczuwa potęgę wyrazu, jaki nadał swemu dziełu. Pojmuje prawdziwość opowieści. Dla Mistrza Małgorzata gotowa jest na wszystko. Spokojem, mądrością, opanowaniem i stałością w uczuciach imponuje samemu Wolandowi, który kilkakrotnie podkreśla: „Im dłużej z panią rozmawiam... tym dobitniej się przekonuję, jak bardzo jest pani mądra”. Małgorzata i diabeł: Choć daleką krewną literacką Małgorzaty jest ukochana Fausta, postać ta zadziwia swobodą w kontaktach ze światem nadprzyrodzonym. Bułhakow pisze: „Ciekawe, że Małgorzata znajdowała się w stanie całkowitej równowagi duchowej. Myślała sprawnie i precyzyjnie...”. Małgorzata Fausta zaprzedaje duszę diabłu i zostaje potępiona. Małgorzata Mistrza nie tylko ratuje siebie, ale jest także wybawicielką ukochanego, udaje się jej ocalić ich miłość oraz prawdę Mistrza (dzieło zostaje odzyskane). To właśnie ona, nie Mistrz, zbliża się do szatana. Woland darzy ją sympatią, spełnia jej życzenie dotyczące Fridy, zdaje się być zafascynowany osobowością Małgorzaty. Nie wszystko o niej wie. Na przykład nie potrafi wytłumaczyć, dlaczego pragnąc uwolnienia Mistrza, kobieta prosi o pomoc dla obłąkanej morderczyni. Rodowód literacki Małgorzaty: Wspomniano już o powinowactwach tej postaci z ukochaną Fausta. Małgorzata ma wiele cech doskonałej kobiety, jest uosobieniem platońskiego ideału, „drugą połową” swego ukochanego, należy do niego. Małgorzata ma też wiele zalet trzeciej żony pisarza, Heleny Siergiejewny Szyłowskiej, która towarzyszyła Bułhakowowi podczas pisania Mistrza i Małgorzaty. „Ekipa” szatańska Woland - szatan, mistrz czarnej magii, przybywa do Moskwy, gdzie wprowadza zamieszanie, pomaga w walce ze złem, chociaż sam jest jego uosobieniem. Azazello - rudy towarzysz Wolanda, demon-morderca, ma okrutny wygląd, mały, o szerokich barach, ze sterczącym z ust kłem. Korowiow - towarzysz Wolanda, główny sprawca zamieszania w Moskwie. Kot Behemot - z wąsami kawalerzysty, olbrzymi, czarny, tłusty, zachowuje się jak człowiek, w zakończeniu przybiera postać demona-pazia. Hella - ruda, naga wiedźma, towarzysząca Wolandowi. Mieszkańcy Moskwy Berlioz - pisarz, redaktor miesięcznika literackiego, prezes Massolitu (stowarzyszenia moskiewskich literatów). Iwan Nikołajewicz Ponyrion (Iwan Bezdomny) - poeta, po śmierci Berlioza znalazł się w klinice psychiatrycznej, spadkobierca Mistrza, który nazywa go swoim uczniem. Nikanor Iwanowicz Bosy - prezes spółdzielni mieszkaniowej, do której należał dom, w którym zamieszkiwał Berlioz. doktor Strawiński - psychiatra pracujący w klinice. Snopa Lichodiejew - dyrektor teatru Variétés, wysłany przez szatanów do Jałty. Bengalski - konferansjer, któremu diabły podczas pokazu sztuk magicznych urywają głowę. Rimski - dyrektor finansowy teatru Variétés, również znika za sprawą diabłów. Riuchin - poeta, który przewozi Iwana Bezdomnego do kliniki psychiatrycznej. Michał Iwanowicz - sąsiad Małgorzaty, zakochany w Nataszy, zamieniony w - lekarz, specjalista od chorób wątroby. Łastoczkin - księgowy teatru Variétés. Bohaterowie wydarzeń w Jerozolimie Poncjusz Piłat - ważna osobistość w Jerozolimie, prowadzi przesłuchanie Jeszui Ha-Nocri, pragnie go ocalić, ale wiedziony lojalnością wobec przełożonego ogłasza tłumowi akt ułaskawienia Barabasza, później przez dwa tysiące lat dręczony jest wyrzutami sumienia. Jeszua Ha-Nocri - z hebr. Jeszua znaczy dosłownie Bóg wybawia (Jezus jest grecką formą tego wyrazu), Ha-Nocri również z hebrajskiego znaczy Nazarejczyk. Bułhakow zaczerpnął to imię z Talmudu, bibliści uważają, że Ha-Nocri i Chrystus to jedna osoba. Pisarz celowo używa starszego imienia, jakim najprawdopodobniej określali Jezusa ludzie mu współcześni. W powieści zostają podkreślone skromność, uległość, wiara w dobro ludzkości, czystość moralna Jeszui. Bar Rabban - biblijny Barabasz, złoczyńca, który zostaje ułaskawiony przez Poncjusza Piłata. Marek Szczurza Śmierć - centurion, mężczyzna o potężnej budowie ciała, podwładny Poncjusza Piłata, człowiek okrutny. Mateusz Lewita - towarzysz Jeszui, po wyroku, który zapadł na Jeszuę, odczuwa rozpacz i wyrzuty sumienia. Juda z Kiriatu - biblijny Judasz, ofiara miłości do kobiety. Więcej... Do "Mistrza i Małgorzaty" przymierzałam się już od dłuższego czasu. Zawsze odkładałam tę lekturę na później, aż pewnego cudnego wieczoru pomagając mamie w wypakowywaniu książek po remoncie znalazłam tenże tom. Stwierdziłam, że las daje mi znak, że dłużej nie ma co odwlekać i należy przeczytać tą - jak się później okazało - bardzo ciekawą książkę. • Pan Michaił ma naprawdę cudowne pióro. Oczywiście nie można tu nie brać pod uwagę pracy tłumaczy, jednakże efekt jest powalający. Autor zgrabnie balansuje między językiem potocznym, naukowym i powiedziałabym, że trochę felietonistycznym. Bardzo zgrabnie i z drobnymi szczegółami opisuje wszystko. Jednakże nam te szczegóły w cale nie przeszkadzają! Wręcz przeciwnie. Co ciekawe, Bułhakow stosuje dość ciekawy zabieg. Otóż traktuje czytelnika jak osobę spotkaną w parku, na ulicy i opowiada nam historię. Ot, taką, którą ma ochotę opowiedzieć zupełnie nieznanej osobie, wygadać się. W przeciwieństwie do większości autorów, którzy czasem wręcz na siłę starają się wspiąć na wyżyny swej elokwencji, by zachwycić tłumy. Najwidoczniej nie jest to potrzebne. Podoba mi się, że ktoś tak znany jak Michaił Bułhakow potraktował mnie jak równą sobie i opowiedział mi tę ciekawą historię. • Również sama forma książki i właściwie brak tego głównego bohatera od deski do deski jest czymś innowacyjnym. Autor żongluje między bohaterami, którzy są ze sobą, jak na złość, połączeni. Żadna postać nie jest zbędna, każda odgrywa ważną rolę i jest potrzebna, by zrozumieć cały sens książki. • Wady? No cóż, zbyt szybko się kończy... dużo niedopowiedzeń... chociaż... właściwie to też mogłabym zaliczyć do zalet. Książka, do której wracam co parę lat, zawsze z tą samą świeżością wzbudza emocje i pozwala odkrywać się na nowo. Mistrz i Małgorzata to filozofia, historia, polityka, psychologia, groteska, etyka, romans, religia! Wyjątkowa! Gdybym miała wskazać jedną, najważniejszą książkę w życiu, bez wahania byłaby to ta mistyczna powieść. Książka pełna wybuchów i fajerwerków, aż kipi w niej od fenomenalnego poczucia humoru. Szatan traktowany z przymrużeniem oka. Moim zdaniem jest symbolem wewnętrznej emigracji. Symbolem ucieczki od upiornej rzeczywistości do świata wyobrazni. I wątek religijny. Przepełniony ogromnym cierpienim, bólem, samotnością , które były udziałem Bułhakowa. To nie nudna klasyka, ale przyjaciel od pierwszej do ostatniej strony, z którym aż żal się rozstać. Mistrz i Małgorzata to książka wybitna, uwodzi dwutorową akcją, ktoa pozostaje w pamięci na dlugo po zamknięciu dzieła. Inne tytuły:roman Tyt. oryg Wiktor Zborowski czyta Mistrza i Małgorzatę z ilustracjami Iwana Kulika Mistrz i Małgorzata/ Michał Bułhakow powieść Wiktor Zborowski czyta Mistrza i Małgorzatę Michaiła Bułhakowa zaznaczono ingerencje sowieckiej cenzury Autorzy:Michał Bułhakow (1891-1940) Irena Lewandowska (1931-2018) Witold Dąbrowski (1933-1978) Mihail Afanas'evi Bulgakov (1891-1940) Andrzej Drawicz (1932-1997) Henryk Boukołowski (1937-2020) Mihail Afanasevič Bulgakov (1891-1940) Jan Gondowicz Mikołaj Bułhakow (1891-1940) Mihail Afanas'evič d Bulgakov (1891-1940) Михаил Афанасиевич Булгаков Witold F. Dąbrowski Tłumaczenie:Irena Lewandowska (1931-2018) Witold Dąbrowski (1933-1978) Michał Bułhakow (1891-1940) Andrzej Drawicz (1932-1997) Grzegorz Przebinda Dąbrowski Witold Lewandowska Irena Katarzyna Duda-Kaptur Nikola Kucharska Julia Celer Justyna Dąbrowska Julia Celer-Szczepaniak Igor Przebinda Jan Cichocki Leokadia Styrcz-Przebinda Krzysztof Tur Leokadia Anna Przebinda Irena Danuta Lewandowska (1926-2012) Barbara Dohnalik Elena Kurant Dąbrowski Michał Lewandowska Irena Witold Lewandowski Redakcja:Irena Lewandowska (1931-2018) Witold Dąbrowski (1933-1978) Andrzej Drawicz (1932-1997) Grzegorz Przebinda Michał Dąbrowski Gina Komasa Lektorzy:Henryk Boukołowski (1937-2020) Wiktor Zborowski Adam Ferency Ksawery Jasieński Gustaw Holoubek (1923-2008) Zbigniew Zapasiewicz (1934-2009) Władysław Kowalski Opracowanie:Grzegorz Przebinda Katarzyna Duda-Kaptur Przy współpracy:Grzegorz Przebinda Ilustracje:Dąbrowski Witold Lewandowska Irena Nikola Kucharska Iwan Kulik Andrzej Pągowski Przedmowa:Andrzej Drawicz (1932-1997) Wstęp:Andrzej Drawicz (1932-1997) Posłowie:Andrzej Drawicz (1932-1997) Jan Gondowicz Alicja Wołodźko-Butkiewicz Komentarz:Beata Kęczkowska Przypisy:Grzegorz Przebinda Wybór:Alicja Wołodźko Alicja Wołodźko-Butkiewicz Zdjęcia:Dariusz Kuc (1956-2012) Scenariusz:Maciej Wojtyszko Mikołaj Wojtyszko Kompozytor:Zbigniew Karnecki Narracja:Henryk Boukołowski (1937-2020) Opracowanie graficzne:Maciej Kałkus Edward Jewdokimow oraz:Michał Bułhakow (1891-1940) Irena Lewandowska (1931-2018) Witold Dąbrowski (1933-1978) Mihail Afanas'evi Bulgakov (1891-1940) Grzegorz Przebinda Wydawcy:Wydaw. Warszawskie Wydaw. Literackie MUZA SA (2001-20017) Dom Wydawniczy Rebis (2012-2021) Wydawnictwo Edukacyjne Greg (2015-2020) Dom Wydawniczy Bellona (2007-2020) Legimi (2012-2019) Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza (2001-2019) Wydawnictwo MUZA SA (1994-2019) Państwowy Instytut Wydawniczy (2018) Vis-à-vis Etiuda (2018) Ventigo Media (2017) (2017) NASBI (2013-2017) IBUK Libra (2012-2017) Społeczny Instytut Wydawniczy Znak (2016) Wydaw. Znak (2016) Fundacja Sąsiedzi (2016) Hachette Polska (2015) Wydaw. Greg (2015) REA-SJ (2005-2014) Wydaw. Agora Wydaw. Bellona (2012) Propaganda Janusz Chodzewicz (2007-2012) Wydawnictwo Agora SA (2007-2012) Wydawnictwo Mediasat Poland (2004-2012) Warszaw. Wydaw. Literackie MUZA SA (2011) Wytwórnia Pomocy Dydaktycznych (2008) Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA S. A (2006) Wydawnictwo Literackie MUZA S. A (2004) Wydawnictwo Literackie Muza SA (2003-2004) Świat Książki (1996-2003) Wydawnictwo Literackie Muza (2002) De Agostini Polska (2001-2002) Ediciones Altaya Polska (2001-2002) Wydawnictwo Prószyński i Spółka (1988-2002) Czytelnik Spółdzielnia Wydawniczo-Oświatowa (1969-2002) De Agostini Altaya (2001) De Agostini Polska Ediciones Altaya Polska (2001) Porozumienie Wydawców (1999-2001) Biblioteka Wysyłkowa (1996-2001) Wydawnictwo Literackie (1990-2001) Wydawnictwo Dolnośląskie (1995-1999) Polski Związek Niewidomych. Zakład Nagrań i Wydawnictw (1998) Wydaw. Dolnośląskie (1997) Czytelnki (1996) APF (1994) Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo (1990) Ossolineum (1990) Wydaw. Literackie Warszawa Państ. Instytut Wydawniczy Warszawa Czytelnik Poznań Wydaw. Poznańskie (1987) Medisat Poland Dressler Dublin Telewizja Polska Zysk i Spółka Serie wydawnicze:Mistrzowie Literatury Kolekcja Gazety Wyborczej Biblioteczka Interesującej Prozy Biblioteka Klasyki Biblioteka Klasyki Polskiej i Obcej Biblioteka Bestsellerów XX wiek Biblioteka Gazety Wyborczej Arcydzieła Literatury Współczesnej BIP Biblioteczka Interesującej Prozy Biblioteka Narodowa. Seria 2 Kanon na Koniec Wieku Lektury Grega Książka Czytana Lektury obowiązkowe Gazety Wyborczej Biblioteka "Czytelnika" Perły Literatury Biblioteka Narodowa Mistrzowie Słowa Lektury z Opracowaniem Lektura Nike Audiobook Dzieła wybrane Lektury z Opracowaniem - Greg Mistrzowie Literatury - Rebis Książka Czytana - Propaganda Perły Literatury - Bellona 50 na 50 Kolekcja Hachette Moje poczytajki Mp3 Powieść (Muza) Seria Nike Seria z Mikrofonem - Propaganda Utwory wybrane opracowanie polecane przez nauczycieli i egzaminatorów 4 Arcydzieła Literatury Rosyjskiej Arcydzieła Literatury Rosyjskiej - Hachette Polska BB Biblioteka Klasyki - Wydawnictwo Dolnośląskie Biblioteka Klasyków - Państwowy Instytut Wydawniczy Klasyka Literatury Wszechczasów Nike - Spółdzielnia Wydawnicza "Czytelnik" Seria z Mikrofonem ISBN:9788373199064 83-04-03111-6 83-04-03112-4 83-06-02630-6 83-07-00164-1 83-07-00207-9 83-07-00548-5 83-07-01682-7 83-07-02244-4 83-07-02342-4 83-07-02467-6 83-07-02506-0 83-07-02544-3 83-07-02589-3 83-07-02604-0 83-7001-232-9 83-7023-481-X 83-7023-750-9 83-7079-260-X 83-7079-263-4 83-7129-781-5 83-7141-720-9 83-7180-367-2 83-7180-811-9 83-7200-587-7 83-7200-828-0 83-7255-389-0 83-7255-611-3 83-7255-786-1 83-7311-597-8 83-7316-150-3 83-7316-151-1 83-7319-006-6 83-7319-062-7 83-7319-250-6 83-7319-515-7 83-7319-574-2 83-7319-627-7 83-7319-685-4 83-86581-02-6 84-9789-542-8 978-83-06-03527-8 978-83-111-2453-0 978-83-111-2472-1 978-83-11-12696-1 978-83-11-15037-9 978-83-11-15102-4 978-83-11-15465-0 978-83-11-15891-7 978-83-240-4334-7 978-83-240-4365-1 978-83-268-0771-8 978-83-282-0408-9 978-83-282-0418-8 978-83-287-0834-1 978-83-287-1111-2 978-83-287-1217-1 978-83-287-1285-0 978-83-287-1286-7 978-83-60711-05-7 978-83-64505-26-3 978-83-7200-450-5 978-83-7319-274-4 978-83-7319-400-7 978-83-7319-900-2 978-83-7495-228-6 978-83-7495-329-0 978-83-7495-775-5 978-83-7495-828-8 978-83-7510-854-5 978-83-7510-855-2 978-83-7517-535-6 978-83-7517-536-3 978-83-7544-450-6 978-83-7758-145-2 978-83-7758-331-9 978-83-7818-044-9 978-83-7993-057-9 978-83-7998-197-7 978-83-8062-451-1 978-83-8062-452-8 978-83-8115-137-5 978-83-89651-53-2 978-83-287-0834-1 0860908X 8333304403 8373192753 83-02506-0 83-07-0182-7 83-07-0244-3 83-7255-61-3 03-07-00548-5 03-07-02244-4 03-07-02506-0 03-7319-274-3 82-7200-828-0 83-07-01682-2 83-07-02242-4 83-7000-450-1 83-70-01682-7 83-7155-389-0 83-7200-828-8 83-7318-627-7 83-7319-067-7 83-7319-247-3 83-7319-658-4 83-7319-685-X 83-7319-906-4 83-7495-329-0 87-7180-811-9 83-7319-2744-3 83-7319-400-22 978-83-12696-1 83-83-7200-828-0 978083-111-2453-0 978-83-60711-0-7 978-8-7495-228-6 978-8-7495-775-5 978-83-111-2452-0 978-83-7318-900-2 978-83-7595-775-5 983-83-7495-228-6 978-83-1111-2472-1 ISSN:0406-0636 0860-908x Autotagi:audiobooki beletrystyka biografie CD dokumenty elektroniczne druk e-booki elementy biograficzne epika fantastyka historia książki literatura literatura piękna literatura stosowana MP3 nagrania podręczniki powieści proza publikacje dydaktyczne reprodukcje szkoły średnie zasoby elektroniczne Powyżej zostały przedstawione dane zebrane automatycznie z treści 1 225 rekordów bibliograficznych, pochodzącychz bibliotek lub od wydawców. Nie należy ich traktować jako opisu jednego konkretnego wydania lub przedmiotu. Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał. to portal, którego sercem jest olbrzymi katalog biblioteczny, zawierający setki tysięcy książek zgromadzonych w krakowskich bibliotekach miejskich. To miejsce promocji wydarzeń literackich i integracji społeczności skupionej wokół działań czytelniczych. Miejsce, w którym możemy szukać, rezerwować, recenzować, polecać i oceniać książki. To społeczność ludzi, którzy kochają czytać i dyskutować o literaturze. Uprzejmie informujemy, że nasz portal zapisuje dane w pamięci Państwa przeglądarki internetowej, przy pomocy tzw. plików cookies i pokrewnych technologii. Więcej informacji o zbieranych danych znajdą Państwo w Polityce prywatności. W każdym momencie istnieje możliwość zablokowania lub usunięcia tych danych poprzez odpowiednie funkcje przeglądarki internetowej.
cena: 24,95 złcena z rabatem: 19,96 zł Pełny opis książki: Mistrz i Małgorzata opis książkiWydanie Mistrza i Małgorzaty kompletne bez skrótów i cięć w treści. W tym wydaniu znajdziesz odpowiedzi na pytania z podręcznika - „pewniak na teście”, czyli wskazanie zagadnień, które zwykle pojawiają się w pytaniach z danej lektury we wszelkich testach sprawdzających wiedzę, a także w podręcznikach i na klasówkach. Książka zawiera pełen tekst lektury. Na końcu książki zamieszczono opracowanie, w którym znajduje się bardzo szczegółowe streszczenie oraz drugie skrócone, ułatwiające szybkie przygotowanie się przed lekcją. Opracowanie zawiera ponadto plan wydarzeń, wnikliwie wyjaśnioną problematykę oraz szerokie charakterystyki bohaterów. Przedstawiamy jedną z najpoczytniejszych i najbardziej znanych powieści XX wieku. Intrygująca, kontrowersyjna, wciągająca czytelnika niezwykłą akcją i niespodziewanym biegiem wydarzeń; bawi, wzrusza, zaskakuje i prowokuje do rozmyślań. Historia pary zakochanych - tytułowych Mistrza i Małgorzaty - łączy się z relacją z Jerozolimy pod władzą Poncjusza Piłata i jego spotkania z naprawdę niezwykłym więźniem, ale przede wszystkim z opowieścią o wizycie w komunistycznej Moskwie prawdziwego Szatana i dobranej grupy jego oddanych sług. Tam, gdzie pojawia się Szatan, pozory znikają, nic już nie jest takie, jak przedtem, i dzieją się niewytłumaczalne racjonalnie rzeczy - ale czy rzeczywiście zawsze wynika z nich tylko zło? Powieść w całkowicie nowym, pełnym tłumaczeniu, zgodnym z oryginałem i pozbawionym cięć dokonanych na nim przez rosyjską cenzurę! Opracowanie książki zawarte w tym wydaniu sprawi, że lektura będzie przyjemniejsza, a lekcje polskiego staną się proste i Powieść w całkowicie nowym, pełnym tłumaczeniu, zgodnym z oryginałem i pozbawionym cięć dokonanych na nim przez rosyjską cenzurę! (...) Nie chcę po raz kolejny rozwodzić się nad wydaniem książki od wydawnictwa Greg, ale ciągle jestem zachwycona tą ich dbałością o każdy szczegół. Widać, że przykładają ogromną uwagę do zadowolenia klienta (...) Książka Bułhakowa zaimponowała mi niesamowicie. Ogólnie rzecz ujmując, dosłownie podziwiam umiejętności autora. Stworzyć coś tak fantastycznego z pewnością nie było łatwo, a jeszcze z takim rozmachem, dowcipem i fantazją, to już w zupełności. Mam wrażenie, że Mistrza i Małgorzatę można czytać wielokrotnie i za każdym razem odkrywać w tej książce coś nowego. Gorąco polecam tak znaną, a jednocześnie tak dobrą lekturę. kupujący tę książkę kupili też...spis treściMistrz i Małgorzata Część I Rozdział I. Nigdy nie rozmawiajcie z obcymi Rozdział II. Poncjusz Piłat Rozdział III. Siódmy dowód Rozdział IV. Gonitwa Rozdział V. Co miało miejsce w Gribojedowie Rozdział VI. Schizofrenia, jak było mówione Rozdział VII. Feralne mieszkanie Rozdział VIII. Rozgrywka pomiędzy profesorem a poetą Rozdział IX. Głupie żarty Korowiowa Rozdział X. Nowiny z Jałty Rozdział XI. Iwan rozdwojony Rozdział XII. Czarna magia i jej zdemaskowanie Rozdział XIII. Nadchodzi bohater Rozdział XIV. Kogut wybawca Rozdział XV. Co się śniło Nikanorowi Iwanowiczowi Rozdział XVI. Kaźń Rozdział XVII. Dzień pełen cudów i dziwów Rozdział XVIII. Niefortunni goście Część II Rozdział XIX. Małgorzata Rozdział XX. Maść Azazella Rozdział XXI. Lot Rozdział XXII. W blasku świec Rozdział XXIII. Wielki bal u Szatana Rozdział XXIV. Wykradnięcie Mistrza Rozdział XXV. W jaki sposób prokurator starał się ocalić Judę z Kiriatu Rozdział XXVI. Ostatnia posługa Rozdział XXVII. Kres mieszkania pod pięćdziesiątką Rozdział XXVIII. Ostatnie perypetie Korowiowa i Behemota Rozdział XXIX. Los Mistrza i Małgorzaty zostaje rozstrzygnięty Rozdział XXX. Już czas! Już czas! Rozdział XXXI. Worobiowe Góry Rozdział XXXII. Darowanie win i przystań na wieki Epilog Krótkie opracowanie Krótko o utworze Krótkie streszczenie Motywy Opracowanie Biografia Michaiła Bułhakowa Geneza utworu Okoliczności powstania utworu Co jest tematem utworu? Wyjaśnienie tytułu utworu Czas i miejsce akcji Bohaterowie utworu Plan wydarzeń Streszczenie szczegółowe Charakterystyka głównych bohaterów Mistrz Małgorzata Nikołajewna Poncjusz Piłat Jeszua Ha-Nocri Woland Charakterystyka pozostałych postaci Michał Aleksandrowicz Berlioz Iwan Nikołajewicz Ponyriow (Bezdomny) Mateusz Lewita Problematyka utworu Obraz totalitarnego państwa. Groteska Realia życia codziennego Sztuka w służbie systemu Szpital psychiatryczny Artysta w świecie piłatyzmu. Motyw mistrza i ucznia Relacja między Faustem a Mistrzem i Małgorzatą Gatunek utworu Narrator i styl powieści M. Bułhakowa Symbolika natury w Mistrzu i Małgorzacie Budowa utworu Indeks komentarzy
"Przedstawienie Macieja Englerta już ogłoszono wydarzeniem artystycznym. Ilu krytyków , tyle zapewne będzie opinii. Ale jedno pozostaje faktem: Warszawa dostała porcję refleksji na poziomie, o którym dawno nie słyszało się, od którego już się odwykło. Rozmowy o tym "Mistrzu i Małgorzacie" we Współczesnym nie dotyczą fabuły, intrygi, nawet nie aktorstwa (los dobrego przedstawienia, przewrotny i paradoksalny), nie rozwiązań scenicznych, nie widowiskowości, słowem nie tego, czego mógłby oczekiwać reżyser . Te rozmowy to są rozmowy o s e n s i e tego, co zobaczono na scenie." Teresa Krzemień Odrodzenie, r. "Proporcjonalność konstrukcyjną "Mistrza i Małgorzaty", główny wyróżnik powieści, Maciej Englert odwzorował znakomicie; jego czterogodzinny gigant nie nuży ani przez chwilę, toczy się spójnie i wartko, zaś powściągliwość i szlachetną ascezę głównego dramatu rekompensują z powodzeniem widowiskowe sceny takie jak bal u szatana." Jacek Sieradzki Polityka, r. "Spektakl, co rzadko się zdarza, tworzy całość spójną zarówno aktorsko, jak inscenizacyjnie. Kontrastowość dwóch światów nie sprawia - jakby można się było obawiać - iż przedstawienie rozpada się na osobne obszary, rządzone przez nieprzystające do siebie konwencje, przeciwnie: każda z tych konwencji uzasadnia istnienie drugiej. Czystości, konsekwencji ciągu opowieści nie zakłóca ani jeden zbędny pomysł reżyserski, ani jeden zbyt wymyślny ornament - barwność i teatralne bogactwo spektaklu przy całej swojej bujności, są rygorystycznie regulowane.[...) Niezwykły to spektakl." Joanna Godlewska Teatr nr 6, r. "Cała sala nabita, wiele osób siedzi na schodkach w przejściu, ponad setka widzów stoi pod ścianami. Opada kurtyna. Nie kończące się owacje, aplauz na stojąco, okrzyki bis i brawo. Taki był wielki finał występów warszawskich artystów Teatru Współczesnego na scenie moskiewskiej Taganki, gdzie dwukrotnie wystawili"Mistrza i Małgorzatę"." Kurier Polski, r. Artykuły | Teresa Krzemień, Odrodzenie, | Kurier Polski, | Pod kontrolą Wolanda, Teresa Krzemień, Odrodzenie nr 20, | Teatr dla dorosłych, Joanna Godlewska, Teatr nr 6/1987, | Woland i inni, Jacek Sieradzki, Polityka, | Na zakurzonym bulwarze., Bożena Winnicka, Życie Literackie nr 21 , Galeria
1-6Rozdziały 7-15Rozdziały 16-23Rozdziały 24-32Interp./Char. 24. Wydobycie mistrza W pokoju Wolanda pili alkohol z Azazellem, Fagotem, Hellą i Behemotem. Azazello nie opowiadał, jak bardzo chciał zabić barona, musiał to zrobić. Strzelił mu w serce. Małgorzata była pod wrażeniem, sama też niedawno wpadła do mieszkania pewnego krytyka, który pogrążył mistrza. Azazello siedząc tyłem, strzelił z pistoletu do serduszka na karcie, które zaznaczyła Małgorzata. Kartę tą Hella włożyła pod poduszkę. Małgorzata załamana podziękowała za bal i jej podziękowano. Nie bardzo wiedziała, dokąd ma iść, chciała się utopić. Wówczas Woland odczytał jej myśli. Ona gotowa była zrobić dla niego wszystko raz jeszcze, bo chodziło jej o jedno. Woland kazał Małgorzacie wypowiedzieć jedno życzenie. Po krótkim zastanowieniu powiedziała, że pragnie, aby nie podawano już chusteczki Friedzie. Wszyscy byli zaskoczeni. Uzasadniła to tym, że obiecała Friedzie. Woland zgodził się, wezwała Friedę i Woland oznajmił jej łaskę. Natomiast Małgorzacie nakazał wymyślić inne życzenie. Zawołała głośno, że chce z powrotem swojego mistrza. Do komnaty wdarł się wicher i pojawił się mistrz w szlafroku i kapciach. Najpierw roztrzęsiony, po wypiciu napoju podanego przez Korowiowa rozpoznał Małgorzatę i wracał do sił. Opowiadał o młodym Bezdomnym, którego spotkał w szpitalu. Opowiadał mu o Wolandzie i spotkaniu w parku. Woland zapytał, dlaczego Małgorzata nazywa go mistrzem? Ponieważ miała za dobre mniemanie o powieści, jaką napisał o Poncjuszu Piłacie. Mimo że spalił rękopis, Behemot wydobył jeden maszynopis i Woland go zobaczył. Małgorzata chciała być z mistrzem jak dawniej. Wezwano gospodarza domu, Mogarycza, który po ukazaniu się artykułu krytycznego zadenuncjował mistrza. Woland osobiście wysłał go przez okno daleko stąd. Następnie wymazano z kart szpitala ślady po mistrzu, a z dzienników budowlanych Mogarycza, który nigdy nie mieszkał u mistrza. Małgorzata z Mistrzem. (foto. “MiM”, 1990) Wpadła Natasza z prośbą, aby Małgorzata pozwoliła zostać jej wiedźmą na stałe. Pojawił się też były wieprz, Mikołaj, który zażądał zaświadczenia, gdzie spędził noc. Na balu u szatana, napisał mu usprawiedliwienie Behemot z Hellą. Warionucha prosił o wyzwolenie, gdyż nie chciał już być wampirem. Azazello zgodził się pod warunkiem, iż ten nie będzie nigdy nikogo wyzywał przez telefon. Woland zażyczył sobie zostać z mistrzem i Małgorzatą. Namawiał mistrza, aby wypełnił sobie życie nowymi wyzwaniami, na przykład Alojzym. Dał Małgorzacie na pamiątkę złotą podkówkę, której nie chciała przyjąć. Wyszli pożegnać Wolanda ze świtą wsiadających do samochodu. Małgorzata zorientowała się, że zgubiła gdzieś podkówkę i nawet krzyknęła przestraszona. Azazello wrócił na chwilę sprawdzić, co się stało. Pod mieszkaniem mistrza, piętro niżej mieszkała Annuszka, ta od rozlanego oleju. Nazywano ją Annuszką- Gangreną. Trafiła na korytarzu na zbiegającego w kalesonach mężczyznę z walizką w ręku, był to Mogarycz. Wyleciał następnie nogami przez okno, ale jego zwłok nie znalazła na asfalcie. Następnie z mieszkania numer 50 wybiegł następny gość nieco prosiakowaty. Z kolei trzeci w samej koszuli również wyfrunął przez okno. Następnie widziała mistrza z Małgorzatą, a za nimi nagą kobietę z walizeczką. Coś stuknęło o podłogę i Annuszka odczekawszy chwilę, podniosła z podłogi zawiniątko. To była złota podkówka. Zamierzała zanieść ją do siostrzeńca, ale nie wiadomo skąd stanął przy niej cudzoziemiec (Azazello) i przyduszając ją, odzyskał podkówkę. Dał jej za to 200 rubli znaleźnego. W tym czasie Małgorzata w starym mieszkaniu mistrza przeglądała powieść, ocalałe bruliony. 25. Jak procurator usiłował ocalić Judę z Kiriatu Piłat siedział w swojej komnacie i popijał wino, a na dworze wielki huragan z ulewą oblewał Jeruszalaim. Odwiedził go człowiek przemoczony w kapturze. Procurator kazał mu przebrać się i wysuszyć. Gość pozwolił na odesłanie kohorty wojska. Procurator narzekał na miasto, w którym wiecznie są jakieś problemy, donosy, fanatycy i magowie, czarnoksiężnicy. Lada moment może wybuchnąć w Jeruszalaim jakaś rewolucja i zawsze trzeba mieć się na baczności. Przybysz gwarantował, że Bar Rabban będzie śledzony. Opowiedział o kaźni Jeszui, który nie chciał wypić napoju i powiedział, że nie ma żalu do nich za swoją śmierć. Gość, komendant tajnej służby w Judei, potwierdził śmierć wszystkich skazanych, a procurator nakazał usunięcie zwłok. Zapytał o pieniądze dla Judy z Kiriatu, który podejmował Jeszuę. Ma on zgłosić się do pałacu Kajfasza i odebrać je wieczorem. Juda ów to młody człowiek. Komendant miał na imię Afraniusz i mówił o słabości do pieniędzy Judy. Piłat dobitnie mówił o swoim przeczuciu, jakoby tej nocy Juda z Kiriatu zostanie zasztyletowany, a pieniądze, jakie otrzymał od Kajfasza zostały zwrócone arcykapłanowi i wywołały skandal. Afraniusz z początku nie rozumiał, lecz szybko pojął, iż to on i jego ludzie mają to zrobić. Przed oddaleniem się otrzymał od Piłata sakiewkę z pieniędzmi pod pretekstem długu, jaki miał u niego procurator. 26. Złożenie do grobu Piłat bawił się przez chwilę z psem Banga. W tym czasie zapadał wieczór i postać tajemniczego mężczyzny przyszedł do kobiety Nisa. Był to Afraniusz znający ową mężatkę i jej uboczne zajęcia. Poprosił ją ze sobą. Ta szybko ubrała się i służącej kazała przekazać mężowi, iż poszła do swojej znajomej. Tymczasem młody Juda szedł do Kajfasza po obiecane mu za zdradę Jeszui pieniądze. Kiedy potem wychodził, spotkał Nisę. Znali się wcześniej i poprosił ją o schadzkę. Wyznaczyła mu ją poza Jeruszalaim w grocie, do której poszła, a on miał tam zjawić się idąc jakiś czas za nią. Gdy Juda dochodził do groty, zobaczył dwóch bandytów. Zabrali mu pieniądze, 30 tetradrachm i mimo próśb młodzieńca, zasztyletowali go. Afraniusz obserwował to wszystko i po upewnieniu, że Juda nie żyje, poszedł zdać relację procuratorowi. Tłumaczył Piłatowi swoje podejrzenia. Miał rację procurator, Juda został zabity. Ponieważ szpiedzy komendanta tajnej służby zgubili go z oka, dlatego Afraniusz oddaje się do dyspozycji sądu i procuratora. Ten nie widzi w nim żadnej winy i oddala pomysł oskarżania go o cokolwiek. Cieszył się z reakcji, jaką wywołało podrzucenie Kajfaszowi pieniędzy danych Judzie. Wezwany Afraniusz był świadkiem zmieszania kapłana. Piłat ustalił z komendantem oficjalną wersję, według której Juda oddalił się z miasta, by popełnić samobójstwo. Zameldował procuratorowi o pochowaniu Dismosa i Gestasa. Natomiast zwłoki Jeszui zabrał Mateusz Lewita. Odnaleziono go wraz z ciałem w jednej z grot całkiem obłąkanego. Prawo jednak mówi, iż każdy może pochować skazańców, więc Mateusz nie popełnił przestępstwa. Nie chciał też odejść od ciała Jeszui, podał strażnikom nóż chlebowy, aby, jeśli chcą, zabili go. Nie zrobili tego. Udało się uspokoić owego szaleńca. Razem ze zwłokami trzech skazańców zawieziono go daleko do wąwozu i pochowano w ziemi. Otulono ich ciała w chitony. Na palce nałożono im pierścienie, Jeszui z jednym nacięciem, Dismosowi z dwoma, a Gestasowi z trzema. Dowódca Tolmaj kazał zasypać dół i zasypać kamieniami. Zapamiętał też znak, aby móc trafić tam. Piłat kazał wypłacić im nagrody, naganą ukazać wywiadowcę, który spuścił z oka Judę. Piłat pożegnał Afraniusza, dając mu na pamiątkę pierścień. Kazał wpuścić do siebie Mateusza. Rozmawiał z Mateuszem o jego czynie. Chciał go nakarmić, lecz mężczyzna odmawiał. Okazało się, iż posiadany przez niego nóż ukradł sklepikarzowi. Ze wszystkich sił pragnął zemścić na osobie, którą oskarżał o śmierć Joszui. Tą osobą był Juda. Piłat powiedział, że nie musi tego robić, bowiem Juda został zabity i to Piłat go zabił. Następnie zaproponował Mateuszowi pracę, ponieważ lubi księgi. Piłat namawiał go, by został na służbie cesarza, ale Mateusz nie przyjął posady, ani pieniędzy, gdyż Piłat zabił Jeszuę. 27. Zagłada mieszkania numer pięćdziesiąt Małgorzata doczytała ten rozdział do końca i przeciągnęła się. Poszła do pokoju, aby zobaczyć śpiącego mistrza. W tym czasie w Varietes i na Sadowej pod nr 50 trwało intensywne śledztwo. Poszukiwano Wolanda, który nigdzie i nikomu się nie meldował. Szukano też personelu teatru i skrupulatnie przeszukano mieszkanie na Sadowej. Nie znaleziono niczego. Piotrowicz z komisji nadzoru widowisk wrócił do garnituru, kiedy tylko pojawiła się milicja. Zaakceptował wszystkie decyzje podpisane przez garnitur podczas swojej nieobecności. W hotelu w Leningradzie odnaleziono Rimskiego w szafie jednego pokoju. Do Moskwy leciał z Jałty Lichodiejew. Nie znaleziono jeszcze Warionuchy. Poszukiwano porwanej wprost z trumny głowy Berlioza. Strawińskiemu udało się uspokoić grupę urzędników śpiewających „Morze przesławne”. W szpitalu znaleziono i przesłuchiwano Nikanora Bosego, konferansjera z Varietes, a także Bezdomnego. Wszyscy oni padli ofiarą gangu Woldana. Iwan Bezdomny bardzo się zmienił. Opowiadał o ubiegłej środzie i pobycie w parku zupełnie inaczej niż przedtem, z powagą i rzeczowo. Oświadczył także, iż nie będzie już nigdy pisał wierszy. Małgorzata w rozmowie z Wolandem. (foto. “MiM”, 1990) Robiono częste naloty na mieszkanie nr 50 na Sadowej. Raz, z niedzieli na sobotę. widziano barona Meigla wchodzącego tam, lecz po wejściu nie zastano nikogo. Po powrocie Lichodiejewa śledczy doszli do wniosku, iż został on uprzednio zahipnotyzowany. Zamknięto do aresztu Warionuchę, który prosił o opancerzoną celę, podobnie prosił o nią Rimski. Przesłuchiwano wszystkich, przeczytano też zaświadczenie Mikołaja o udziale w balu u szatana. Dano im znać o kocie siedzącym na oknie mieszkania na Sadowej słyszalnej tam muzyce. Wkrótce wielu agentów zdążało po schodach do mieszkania Berlioza. Siedział tam Korowiow i Azazello przy śniadaniu. Próbowali złapać kota, ale ten wyciągnął broń. Zanim wystrzeli, sam został ranny. Następnie napił się łyk benzyny i zaczął uciekać po meblach. Agenci próbowali go złapać, lecz bez skutku. Wreszcie rozlał benzynę i zapaliło się wszystko bardzo intensywnie. Widzowie zobaczyli na podwórku wylatujące osoby z okna pod 50tką, była tam też naga kobieta. 28. Ostatnie przygody Korowiowa i Behemota Polecieli do restauracji Gribojedowa. Archibald, kierownik, traktował ich, jak najważniejszych gości. W pewnym momencie poszedł do spiżarni i wziął dwa jesiotry. Kiedy wyszedł, do restauracji weszło trzech mężczyzn strzelając do Behemota. Siedzący przy stole znikli, ale strzały wywołały pożar. 29. Przesądzone zostają losy mistrza i Małgorzaty Woland i inni stali na wzgórzu. Przybył do nich Mateusz Lewita. Ten, kto go przysłał, życzył sobie, by mistrza i Małgorzatę Woland zabrał do siebie. Zasłużyli na spokój, nie na światłość. Woland powiedział, że zrobi według życzenia. 30. Czas już! Czas! Mistrz i Małgorzata byli w domu, kiedy odwiedził ich Azazello. Zaprosił ich w imieniu Wolanda na spacer, przywiózł wino, które pamięta czas Piłata. Kiedy je wypili, upadli na podłogę i Małgorzata krzyczała, że zostali otruci. Nazywała Azazella mordercą. Mistrz zorientował się, został zabity. Lecą na koniach ponad miastem, a za nimi dom pozostaje w ogniu. Mistrz przyleciał pożegnać się z Iwanem u Strawińskiego. Po jego odlocie Iwan dowiedział się, że w obok w osiemnastce umarł jego sąsiad. Iwan domyślił się i powiedział pielęgniarce, iż jeszcze jedna osoba umarła w mieście teraz, tą osobą była kobieta. Woland uratował-odtworzył rękopis Mistrza. (foto. “MiM”, 1990) 31. Na Worobiowych Górach Burza przeminęła. Na wzgórzach zatrzymali się wszyscy. Woland powiedział do mistrza, by pożegnał się na zawsze z miastem. Mistrz podszedł do krawędzi i popatrzył na miasto po raz ostatni. 32. Przebaczenie i wiekuista przystań Jechali długo i Małgorzata widziała, jak mistrz zmienia się. Jego włosy posiwiałe kołyszą się na wietrze. Podobnie Woland i pozostali wrócili do swoich postaci, poprzednie okazały się kamuflażem. Zatrzymali się przy wielkim tronie. Siedział na nim człowiek. Woland wyjaśnił mistrzowi, iż powieść jego nie ma jeszcze końca. Oto przed nimi od 2000 siedzący bohater i jego wierny pies. Tylko w pełnię odzywa się i chciałby rozmawiać z Ha-Nocri, lecz nikt mu nie odpowiada. Woland pozwolił krzyknąć i uwolnić więźnia marmurowego tronu. Runęły skały i mistrz chciał podejść do Piłata. Nie uzyskał pozwolenia. Woland wskazał im drogę, którą mieli pójść i odjechał w dal. Mistrz i Małgorzata pozostali. Pozostali w domu swojego wiecznego spokoju. Epilog W Moskwie jeszcze przez jakiś czas panował chaos. Po tym jak 2 tys. ludzi wyszło nago z Varietes mówiono różne historie i prowadzono śledztwo. Wydarzenia miały miejsce podobno z powodu bandy hipnotyzerów. Wiele czarnych kotów zginęło po opuszczeniu miasta przez Wolanda. Wieści rozchodziły po całym kraju i wkrótce ofiarą prześladowań padło wielu niewinnych ludzi z opisu przypominających Korowiowa i Wolanda. Nie wierzono też w wyjazd Lichodiejewa do Jałty, chociaż milicja tamtejsza widziała go bosego. Mówiono, iż winnym wszelkiego zła był Korowiow, najbardziej niebezpieczny hipnotyzer. Małgorzata i jej służąca Natasza także zostały porwane przez bandę. Nie rozumiano, dlaczego i po co porwano z zakładu psychiatrycznego chorego mianującego się mistrzem. Na tym śledztwo się skończyło. Bengalski zrezygnował z pracy w teatrze. Warionucha zmienił się i był wyjątkowo grzeczny dla wszystkich. Rimski postarzał się całkiem i także zrezygnował z pracy. Podjął pracę w teatrze lalek. Jego miejsce w Varietes zajął Mogarycz. Andrzej Fokicz zmarł na raka wątroby. Profesor Iwan Nikołajewicz Ponyriow zrezygnował z pseudonimu Bezdomny, co roku wiosną wychodzi na Patriarsze Prudy i siedząc w milczeniu patrzy na pełnię księżyca. Spotyka mężczyznę o prosiakowatej twarzy. Mężczyzna ów patrząc na księżyc żałuje bardzo, iż nie poleciał z nią wtedy, a zażądał zaświadczenia. Budzi profesora nocą pełni księżycowej blask światła, kiedy włócznia przebijała serce Gestasa. Iwan widzi zakończenie historii Piłata, który odchodzi podobnie jak odchodzi mistrz i Małgorzata. Piłat z Jeszuą kroczy po owym świetle. Iwan zasypia wtedy spokojnie i budzi się zupełnie zdrów. Moskwa, 1928–1940 1-6Rozdziały 7-15Rozdziały 16-23Rozdziały 24-32Interp./Char.
Czarnobrody mężczyzna o ropiejących od blasku słońca i bezsenności oczach”. Były poborca podatków, przyjaciel Jeszui. Chodził za nim i zapisywał jego myśli. Kiedy dowiaduje się o skazaniu swego mistrza, próbuje go zabić, by skrócić jego cierpienia. Wyrzuca sobie, że to przez niego doszło do całej sytuacji, czuje się winny. Gdy kohorta żołnierzy odjeżdża, zabiera ciało Jeszui ze dowiaduje się o śmierci Judy z Kiriatu, decyduje się na pracę w bibliotece procuratora.
mateusz lewita mistrz i małgorzata
